Mijn stuk

Paul Lintier (1893-1916) sneuvelde op 15 maart 1916 bij Jeandelaincourt ten gevolge van een granaatinslag. Hij was pas 22 jaar. Met zijn dood ging een opmerkelijk en veelbelovend man verloren. Nog bijzonder jong voltooide hij een studie rechten in Lyon en werd hij advocaat. Daarnaast schreef hij. Hij had reeds drie boeken op zijn naam staan, toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Lintier nam vanaf de Duitse inval als kanonnier deel aan de strijd tegen de Duitsers. Mijn stuk is niet alleen het adembenemende en ontroerende ooggetuigenverslag van de gevechten waaraan zijn artillerie-eenheid en hij in 1914 deelnamen. In een pure stijl wisselt de jonge schrijver beschrijvingen van landschappen en portretten af met haast filmische gevechtsscènes. Zijn persoonlijke meesterwerk schetst een realistisch beeld van de oorlog en werd in 1916 door de Académie Française bekroond met de Prix de Montyon. Mijn stuk hoort thuis tussen alle grote Europese literatuur die de verschrikkingen van WOI heeft voortgebracht en krijgt met deze herontdekking nu in ieder geval een welverdiend nieuw leven in Nederland en Vlaanderen.