Leave minsken,
Henk mocht hiel graach mei kienhout wurkje. Hy makke der sleutelhangers, flesiepeners, ringen en byfoarbyld kandelaars fan. De minsken dy't him goed koenen, ha him fêst wolris besich sjoen. Wy fûnen it in hiel moai idee dat jimme allegear in stikje mei nei hûs krije soene, sadat jimme nochris oan him tinke kinne.
It hat ús hiel goed dien dat jimme de lêste tiid sa goed om ús tocht ha. We hoopje ek dat we jim gau wer ris sjogge.
Groetnis fan,
Fenna
Hinke en Johan
Djurre, Jinse
Femke en Sjoerd
Kienhout
Dit stukje kienhout is afkomstig uit de omgeving van Beetsterzwaag.
Kienhout is een overblijfsel van bomen die in de middeleeuwen (500-1500) of eerder groeiden. Afgestorven stammen en stronken kwamen in het natte veen terecht en zakten daarin steeds dieper weg. Het hout is in de loop der eeuwen onder een vaak metersdikke zure veenlaag komen te liggen waardoor het, van zuurstof afgesneden, goed werd geconserveerd.
In hoogveen vindt men overblijfselen van eik, den, berk en els. In laagveen ontbreekt de den, maar zijn ook wilg en es vaak aanwezig. Het hout, dat bij opdelven nat en zacht is, wordt na enige weken hard door droging aan de lucht. Doordat het eeuwenlang onder de turflagen lag, is het hout bijna zwart geworden.
In de verveningsgebieden werd het veel als brandstof gebruikt. Ook als timmerhout kon kienhout goed dienstdoen, als het onder gunstige condities bewaard was gebleven. Door de vaak grillige vormen leent het kienhout zich goed voor kunstvormen.