De Witte Dood

Willem Ritstier (1959) wilde eigenlijk dierenarts worden, maar op zijn twaalfde bedacht hij zich en ging hij strips tekenen. Daarnaast begon hij ook wenskaarten te maken en scenario's te schrijven voor andere tekenaars (Minck Oosterveer, René Uilenbroek, Eric Heuvel, Hupet, Marissa Delbressine, Wilbert van der Steen, et cetera) waarvan de strips in kranten (AD, Telegraaf, Leeuwarder Courant) en stripbladen (Eppo, Kuifje, Robbedoes, Suske & Wiske weekblad, Donald Duck, MaXiX) verschenen. In 2017 ontving hij de Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre. Nu gaat een lang gekoesterde droom in vervulling en hebben zijn eerste prentenboeken Elly de Olifant 1, 2, 3 & 4, Kasper Gaat Vliegen, en De Appel inmiddels het levenslicht gezien. Daarnaast heeft Willem de graphic novel De Witte Dood met Fred de Heij geschreven en voor Alsnog, een samenwerking met Andrea Kruis, werd hij genomineerd voor de Stripschappenning voor Album van het Jaar. Zijn semi-autobiografische alom gelauwerde werken Wills Kracht en Opstaan... En door hebben met het verschijnen van Maandag Gaan We Scheiden een logisch vervolg gekregen. Fred de Heij (1960) werd in 1978 toegelaten op de Rietveld Academie om te leren schilderen. Tijdens de studie stapte hij over op illustreren en toen hij in 1983 afstudeerde ging hij als illustrator aan de slag. Hij illustreerde vooral kinderboeken, maar na een paar jaar vond hij het werk een beetje een sleur geworden. Alle boeken die hij kreeg aangeboden gingen over ouders in scheiding. Fred werd striptekenaar en tekende in de jaren 90 vooral voor het meisjesblad Tina. Hij had sinds zijn afstuderen niet meer geschilderd en besloot dat eind jaren 90 weer eens te proberen. Het schilderen kreeg Fred in de greep en de eerste jaren van de 21e eeuw was hij schilder. Tot hij gevraagd werd een strip te maken. Dat was leuk en Fred besloot weer striptekenaar te worden. In 2014 ontving hij de Stripschapprijs.

Er zijn nog geen reviews van dit product.